„`html
Hans Frank – Życie i Działalność
Hans Michael Frank, urodzony 23 maja 1900 roku w Karlsruhe, to postać, która na zawsze wpisała się w historię Niemiec jako zbrodniarz nazistowski. Jako prawnik, był jednym z kluczowych funkcjonariuszy narodowosocjalistycznych, a jego kariera związana była ściśle z rozwojem III Rzeszy. Frank zmarł 16 października 1946 roku w Norymberdze, gdzie został skazany na karę śmierci przez powieszenie. Jego życie i działalność są nieodłącznie związane z okresem II wojny światowej oraz brutalną polityką okupacyjną wobec Polski.
Dzieciństwo i Młodość
Hans Frank pochodził z rodziny prawniczej. Jego ojciec, Karl, był syndykiem firmy spożywczej, a matka, Magdalena, miała korzenie w rodzinie właściciela sklepu z towarami kolonialnymi. W dzieciństwie przeszedł przez wiele trudności, w tym poważną chorobę – dyfteryt, która mogła zakończyć się tragicznie. Po przeprowadzce do Monachium, Frank rozpoczął naukę w Gimnazjum Maksymiliana. Jego młodzieńcze lata były naznaczone wpływem organizacji młodzieżowych, takich jak Bayerische Wehrkraftverein, które promowały rozwój fizyczny i patriotyzm.
W 1919 roku Frank zaciągnął się do bawarskiego Freikorpsu, co stanowiło jego pierwsze doświadczenie militarne. Po ukończeniu szkoły średniej postanowił studiować prawo i ekonomię na Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii oraz Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Już wtedy zaczynał angażować się w ruchy narodowosocjalistyczne, a także brał udział w nieudanym puczu monachijskim w 1923 roku.
Kariera Polityczna i Prawnicza
Frank dołączył do Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP) w 1926 roku. Jego kariera zaczęła nabierać tempa po dojściu Adolfa Hitlera do władzy w 1933 roku. Frank szybko objął stanowisko ministra sprawiedliwości Bawarii oraz komisarza Rzeszy do spraw wymiaru sprawiedliwości. W ramach unifikacji prawa niemieckiego promował ideologię wodzostwa (Führerprinzip), która stała się fundamentem dla totalitarnego ustroju III Rzeszy.
W 1934 roku Frank założył Akademię Prawa Niemieckiego, której celem było opracowanie nowych przepisów zgodnych z ideologią nazistowską. Z jego inicjatywy powstały również różne organizacje zrzeszające prawników i sędziów lojalnych wobec reżimu. W swoich publicznych wystąpieniach często podkreślał znaczenie Hitlera jako lidera narodu niemieckiego.
Generalne Gubernatorstwo
Po inwazji na Polskę we wrześniu 1939 roku Frank został mianowany generalnym gubernatorem okupowanych terenów polskich. Jego siedzibą stał się krakowski Wawel, gdzie poczuł się jak „niemiecki król Polski”. To on był jednym z głównych architektów brutalnej polityki eksterminacyjnej wobec Polaków i Żydów. Wprowadził szereg drakońskich przepisów mających na celu kontrolę społeczeństwa oraz likwidację wszelkich form oporu przeciwko okupantom.
Frank osobiście zatwierdzał plany dewastacji Warszawy i innych polskich miast oraz aktywnie uczestniczył w programach mających na celu zagładę Żydów. Jego notatki z tego okresu wskazują na bezwzględność i cynizm, z jakim podchodził do kwestii ludności żydowskiej i polskiej
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).