Parafia św. Walentego, Leonarda i Michała Archanioła w Futomie

Parafia św. Walentego, Leonarda i Michała Archanioła w Futomie

Parafia św. Walentego, Leonarda i Michała Archanioła w Futomie to jedna z wielu parafii rzymskokatolickich znajdujących się w archidiecezji przemyskiej. Jej historia jest bogata i sięga średniowiecza, co czyni ją miejscem o dużym znaczeniu religijnym oraz kulturowym dla lokalnej społeczności.

Początki parafii

Futoma, wieś, w której znajduje się parafia, została po raz pierwszy wspomniana w dokumentach w 1436 roku, gdy nosiła nazwę Futhomyna lub Futhuma. Wkrótce potem, w 1451 roku, z inicjatywy Małgorzaty Mościckiej została erygowana lokalna parafia. Niestety, w latach 1503–1526 wieś doświadczyła tragicznych wydarzeń związanych z epidemią morowej zarazy, która spustoszyła region i doprowadziła do braku proboszcza przez długi czas.

Budowa kościoła i jego konsekracja

W 1576 roku mieszkańcy Futomy zadbali o budowę nowego drewnianego kościoła, który został ufundowany przez Piotra Biejkowskiego. Świątynia ta była szczególnie ważna dla lokalnej społeczności i została konsekrowana przez arcybiskupa lwowskiego Jana Dymitra Solikowskiego w 1595 roku. Kościół był pod wezwaniem Świętego Krzyża oraz różnych świętych, takich jak św. Anna, św. Stanisław czy św. Leonard. W miarę upływu lat parafia rozwijała się i zdobywała nowych wiernych.

Na przełomie XIX i XX wieku patronem parafii był Stanisław Nowak, właściciel dóbr w Futomie. Jego wpływ na lokalną społeczność oraz wsparcie dla działań parafialnych były nieocenione.

Nowa świątynia

W 1910 roku zdecydowano o rozbiórce starego kościoła, a na jego miejscu rozpoczęto budowę nowej murowanej świątyni według projektu architekta inżyniera Stanisława Majerskiego. Budowa trwała do 1911 roku, kiedy to nowy kościół został poświęcony. Uroczysta konsekracja miała miejsce 8 lipca 1922 roku, a dokonał jej biskup Karol Fischer.

Problemy z infrastrukturą

Pomimo pięknej architektury i znaczenia nowej świątyni, kościół borykał się z poważnymi problemami strukturalnymi w latach 60. XX wieku. W wyniku osuwiska mury zaczęły pękać, co zmusiło parafię do podjęcia działań naprawczych. W latach 1973-1974 przeprowadzono gruntowny remont oraz wzmocnienie fundamentów budynku. Dzięki tym działaniom udało się zachować historyczną wartość kościoła oraz zapewnić bezpieczeństwo wiernym.

17 listopada 1974 roku biskup Ignacy Tokarczuk dokonał uroczystego poświęcenia odnowionego kościoła. Dalsze wydarzenia związane z życiem parafialnym miały miejsce również w latach osiemdziesiątych XX wieku; 21 sierpnia 1982 roku w kościele odbyły się święcenia diakonatu.

Duchowieństwo i proboszczowie

Historia parafii jest także związana z życiem duchownych, którzy pełnili funkcję proboszczów na przestrzeni wieków. Pierwszym znanym proboszczem był ks. Mikołaj, który sprawował swoją posługę do 1502 roku. Kolejni proboszczowie to m.in. ks. Jan (1502-1503), ks. Marcin (1527-1530), a także ks. Jan z Szydłowca (1530-

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).