Wstęp
Prometheus to wyjątkowy superkomputer, którego historia rozpoczęła się w 2015 roku, kiedy to został zainstalowany w Akademickim Centrum Komputerowym Cyfronet, działającym w ramach Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Ten zaawansowany system obliczeniowy szybko zyskał miano najszybszego superkomputera w Polsce, osiągając imponującą wydajność blisko 1,7 biliarda operacji na sekundę. W krótkim czasie jego moc obliczeniowa została zwiększona do 2,35 PFlopa, co stanowiło istotny krok w kierunku rozwoju technologii obliczeniowych w kraju.
Budowa i specyfikacja techniczna
Superkomputer Prometheus został zbudowany z wykorzystaniem nowoczesnych serwerów Hewlett-Packard Apollo 8000, które stanowią podstawę jego architektury. Na początku Prometheus składał się z 1728 serwerów, a później został rozbudowany do 2232 jednostek. Wszystkie serwery były połączone siecią Infiniband o wysokiej przepustowości wynoszącej 56 Gbit/s, co zapewniało szybki transfer danych między nimi.
Procesory i pamięć operacyjna
W momencie uruchomienia Prometheus dysponował 41 472 rdzeniami obliczeniowymi opartymi na procesorach Intel Haswell (Xeon E5-2680v3), a po rozbudowie liczba ta wzrosła do 53 568 rdzeni. Warto podkreślić, że system posiadał również znaczną ilość pamięci operacyjnej – aż 279 TB w technologii DDR4, co jest niezbędne do realizacji zaawansowanych obliczeń naukowych oraz symulacji komputerowych.
Systemy plików
Prometheus był wyposażony w dwa zaawansowane systemy plików o łącznej pojemności aż 10 PB. Szybkość dostępu do tych danych wynosiła imponujące 150 GB/s, co pozwalało na niemal natychmiastowe odczytywanie i zapisywanie dużych zbiorów danych. Takie parametry są niezbędne w badaniach naukowych wymagających przetwarzania ogromnych ilości informacji.
Wydajność GPU i chłodzenie
Dodatkowo, część serwerów – aż 72 – była wyposażona w jednostki graficzne Nvidia Tesla K40XL, co znacznie zwiększało możliwości obliczeniowe systemu. Każda z tych jednostek mogła generować wydajność obliczeniową na poziomie 1500 Gflops w kontekście operacji zmiennoprzecinkowych. Co więcej, Prometheus wyróżniał się swoim systemem chłodzenia wodnego, który dzięki zastosowaniu technologii heat pipe oraz stykowemu kontaktowi z chłodnicą wodną czynił go jednym z najbardziej energooszczędnych superkomputerów na świecie.
Znaczenie dla nauki i technologii
Prometheus znacząco wpłynął na możliwości polskich naukowców i badaczy. Dzięki ogromnej mocy obliczeniowej był wykorzystywany do różnorodnych zastosowań: od symulacji klimatycznych, przez badania biomedyczne, aż po analizy danych w naukach ścisłych. Jego powstanie przyczyniło się do wzrostu konkurencyjności Polski w dziedzinie technologii informacyjnej oraz przyciągnięcia międzynarodowych projektów badawczych.
Finansowanie i koszty projektu
Koszty związane z budową i uruchomieniem superkomputera Prometheus wyniosły około 41 milionów złotych. Projekt był współfinansowany ze środków unijnych w ramach Programu Operacyjnego – Innowacyjna Gospodarka. Tak
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).