Sara Gliksman: Życie i Twórczość Izraelskiej Malarki z Łodzi
Sara Gliksman-Fajtlowicz, znana również jako Sura Bajla Majerowicz, to artystka, której życie i twórczość odzwierciedlają skomplikowane losy wielu Żydów w Europie w XX wieku. Urodziła się 28 listopada 1909 roku w Łodzi, chociaż niektóre źródła podają różne daty i miejsca jej narodzin. Mimo tych rozbieżności, jej dziedzictwo jako malarki zyskało uznanie zarówno w Polsce, jak i w Izraelu. Po wojnie osiedliła się w Tel Awiwie, gdzie kontynuowała swoją artystyczną działalność aż do swojej śmierci w 2005 roku.
Wczesne lata życia
Sara Majerowicz przyszła na świat w rodzinie żydowskiej, której korzenie sięgały Kresów. Jej ojciec był właścicielem salonów optycznych, co mogło wpłynąć na rozwój jej zainteresowań artystycznych. Od najmłodszych lat wykazywała talent plastyczny, co skłoniło ją do pobierania nauk u Maurycego Trębacza oraz w szkole rysunku Ryszarda Radwańskiego. Jej determinacja do doskonalenia umiejętności plastycznych doprowadziła ją do warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, gdzie kontynuowała naukę.
Początki kariery artystycznej
W 1933 roku Sara stała się członkiem Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków (ZZPAP), co otworzyło przed nią drzwi do wystawiania swoich prac na szerszej scenie artystycznej. Jej debiut miał miejsce na przełomie 1933 i 1934 roku, a od tego momentu jej prace były prezentowane w różnych miastach Polski, takich jak Łódź, Warszawa, Kraków czy Lwów. Współpraca z ZZPAP oraz publikacje w pisemku „Forma” przyczyniły się do zwiększenia jej rozpoznawalności w środowisku artystycznym.
Związki z innymi artystami
W czasie swojej działalności w ZZPAP Sara miała okazję poznać wielu uznanych twórców, takich jak Wincenty Brauner, Józef Kowner czy Helena Loria-Landecka. Te spotkania pozwoliły jej na wymianę doświadczeń oraz inspirowanie się różnymi stylami i kierunkami sztuki. Choć była świadoma awangardowych trendów reprezentowanych przez takich artystów jak Władysław Strzemiński czy Katarzyna Kobro, jej własny styl pozostawał wierny klasycznym technikom malarskim.
Okres II wojny światowej
W 1940 roku życie Sary Gliksman uległo dramatycznej zmianie. Została przesiedlona do łódzkiego getta, gdzie zaczęła pracować w Wydziale Statystycznym. Dzięki tej posadzie miała dostęp do materiałów graficznych, które wykorzystywała do dokumentowania codziennego życia mieszkańców getta. Jej rysunki i obrazy stanowiły nie tylko świadectwo rzeczywistości tamtego czasu, ale także osobiste przeżycia artystki. Najbardziej znanym dziełem z tego okresu jest „Pejzaż z łódzkiego getta”, namalowany w 1942 roku; obraz ten obecnie znajduje się w kolekcji Jad Waszem w Jerozolimie.
Przeżycia wojenne i ukrywanie się
Po likwidacji łódzkiego getta Sara musiała ukrywać się przez długi czas. Ostatnie dni spędziła zamknięta w elektrowni, gdzie żyła pod napięciem elektrycznym. Po zakończeniu II wojny światowej i wyzwoleniu Łodzi 19 stycznia 1945 roku powróciła do swojego dawnego mieszkania. Część jej przedwojennej twórczości prz
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).