Eyvind Johnson – Szwedzki Prozaik i Laureat Nagrody Nobla
Eyvind Johnson, urodzony 29 lipca 1900 roku w Svartbjörnsbyn, zmarł 25 sierpnia 1976 roku w Sztokholmie. Był uznawanym szwedzkim pisarzem, który zdobył międzynarodowe uznanie jako laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1974 roku. Jego twórczość obejmuje zarówno powieści, jak i eseje, a także dramaty, które wyróżniają się głębią analizy społecznej oraz złożonością postaci.
Dzieciństwo i Młodość
Eyvind Johnson przyszedł na świat jako Olof Edvin Werner Jonsson w rodzinie kamieniarza Olofa Petera Jonssona oraz Cevii Gustafsdotter. Jego dzieciństwo było naznaczone trudnościami finansowymi, które zaczęły się od choroby ojca. W 1904 roku, gdy Eyvind miał zaledwie cztery lata, jego ojciec zachorował na silikozę, co zmusiło rodzinę do szukania pomocy. W rezultacie młody Eyvind został oddany pod opiekę swojego wuja i ciotki, Amandy i Andersa Johana Rostów.
Mimo że darzył swoich przybranych rodziców szacunkiem, w wieku czternastu lat postanowił odejść i zacząć żyć na własną rękę. Pracował w różnych zawodach – był drwalem, robotnikiem w tartaku, a także palaczem lokomotywy. Przez te wszystkie lata intensywnie się kształcił, spędzając długie godziny na czytaniu książek i poznawaniu literatury.
Wczesna Kariera Literacka
W 1919 roku Johnson przeniósł się do Sztokholmu, gdzie rozpoczął pracę w fabryce Ericssona. To właśnie tam zaczął angażować się w ruch lewicowy oraz stowarzyszenia literackie. Wkrótce stał się jednym z założycieli czasopisma „Vår Nutid” (Nasza współczesność), które miało na celu promowanie nowej literatury. Jego pierwsze próby literackie były związane z awangardą i wpływem takich autorów jak John Dos Passos czy Marcel Proust.
W 1924 roku Johnson opublikował swoją debiutancką powieść „De fyra främlingarna” (Czterech obcych), która ukazała jego młodzieńcze zmagania oraz nowe podejście do narracji. W tym okresie jego styl był kształtowany przez lekturę wybitnych myślicieli jak Henri Bergson czy Sigmund Freud, co sprawiło, że jego utwory charakteryzowały się eksperymentalnym podejściem do formy literackiej.
Życie Osobiste i Małżeństwa
W Paryżu Eyvind Johnson ożenił się z Aase Christoffersen, norweską kobietą, z którą miał syna Tore. Ich życie razem było silnie związane z literaturą; Johnson pisał i publikował swoje utwory, a Aase wspierała go w działalności twórczej. W 1929 roku jego książka „Kommentar till ett stjärnfall” (Komentarz do upadku gwiazdy) przyniosła mu uznanie krytyków i potwierdziła jego talent pisarski.
Niestety, po śmierci Aase w 1938 roku Johnson ożenił się ponownie, tym razem z Cillą Frankenhauser. Ta para również aktywnie zajmowała się tłumaczeniem dzieł wielkich pisarzy francuskich na język szwedzki, co przyczyniło się do większego dostępu do klasyki literatury dla szwedzkiego czytelnika.
Twórczość Po II Wojnie Światowej
Po zakończeniu II wojny światowej Johnson osiedlił się na jakiś czas w Szwajcarii.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).