Zygmunt Milewicz – życie i działalność
Zygmunt Milewicz, znany również pod pseudonimami „Róg”, „Smotrycz” oraz „Witold”, urodził się 2 maja 1896 roku w Krasiłowie. Jego życie to historia pełna poświęcenia, odwagi i służby dla Polski, szczególnie w trudnych czasach II wojny światowej. Jako major Polskich Sił Zbrojnych oraz cichociemny odegrał istotną rolę w działaniach Armii Krajowej. Zmarł 17 stycznia 1985 roku w Londynie, gdzie spędził ostatnie lata swojego życia po wojennej tułaczce.
Wczesne lata i edukacja
Od najmłodszych lat Zygmunt Milewicz wykazywał zainteresowanie nauką oraz działalnością społeczną. W 1906 roku rozpoczął naukę w Zakładzie Naukowym Męskim Gustawa Kośmińskiego w Częstochowie, gdzie zdobywał wiedzę, która miała mu później pomóc w karierze wojskowej. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1914 roku, aktywnie brał udział w ruchach patriotycznych, angażując się w organizacje takie jak Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” oraz „Polska Młodzież Narodowa”. Jego młodzieńcze lata naznaczone były pragnieniem walki o wolność swojej ojczyzny.
Wojna polsko-bolszewicka i pierwsze kroki w armii
Po wyjeździe z Wołynia do Podola we wrześniu 1918 roku, Milewicz powrócił do Polski i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Jednak jego losy szybko skrzyżowały się z armią. Od 19 listopada 1918 roku zaciągnął się do Wojska Polskiego jako ochotnik. Jego pierwsze szlify wojskowe zdobywał najpierw w 1 Pułku Artylerii Górskiej, a następnie w 2 Pułku Strzelców Podhalańskich. W lipcu 1920 roku ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty, a jego zdolności jako dowódcy plutonu zostały potwierdzone przez udział w walkach nad Niemnem.
Udział w wojnie polsko-bolszewickiej
Milewicz brał aktywny udział w wojnie polsko-bolszewickiej, gdzie wykazał się nie tylko odwagą, ale także umiejętnościami dowódczymi. Ranny w lipcu 1920 roku, spędził kilka miesięcy na leczeniu w szpitalach. Po zakończeniu działań wojennych awansował na stopień podporucznika i podjął pracę w Banku Ziemiańskim w Warszawie, co świadczyło o jego wszechstronności.
II wojna światowa i działalność w Armii Krajowej
Kiedy wybuchła II wojna światowa, Zygmunt Milewicz został zmobilizowany i przydzielony do Wojewódzkiej Komendy Policji Państwowej w Krakowie. Po ewakuacji przez Ropczyce i Lwów znalazł się internowany w Rumunii. W listopadzie 1939 roku dotarł do Francji, gdzie rozpoczął służbę w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.
Droga do cichociemnych
Jego determinacja oraz chęć powrotu do ojczyzny doprowadziły go do decyzji o zgłoszeniu się do służby jako cichociemny. Przeszedł intensywne szkolenie z zakresu dywersji, łączności oraz skoków spadochronowych. Po zaprzysiężeniu na rotę ZWZ/AL aw
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).